Vandaag is een zonnige vrije dag voor de GOGO-reisleiding aan de Costa Brava. Afgelopen week stond in het teken van campings opbouwen. Zo ben ik de afgelopen dagen in Frankrijk (Argeles sur Mer, camping La Marende) geweest om met een gezellige groep haringen te meppen. Verder is het reisleiding-team van Lloret de Mar de afgelopen week dagelijks aanwezig geweest op camping La Masia, bij onze natuurvriendelijke buren vanBlanes, om daar een gezellige tentendoolhof op te bouwen.

Een veelgebruikt woord als ‘Hamer-time' (op zn Engels uitgesproken) zal me mijn leven lang nog herinneren aan de ‘Camping-life'-periode in Blanes. Wat ik ook nog lang zal heugen zijn de gezellige ritjes om bij onze grote opslag in Sils te komen (voor bouwmaterialen ala tenten, koelkasten, matrassen in te laden). De rit, in de richting van Frankrijk, duurt nog geen half uurtje en kan ik reeds dromen. Elke rit was het weer de vraag welke/hoeveel prostituees er nu weer langs de weg zouden zitten/staan. Top-chauffeur annex X-Travel-chick Caressa merkte terecht op 'Ze doen ten minste wát voor hun geld', en zo is dat!

Inmiddels zijn van de week weer vier verse collega's gearriveerd: 14 juni Nadine & Jordy en 18 juni Marjolijn & Mattijn. Door de komst van Nadine is ons (March, Maike en ik) gezellige verblijf op de 3^e etage compleet. Ik heb m'n ‘kingsbedroom' met uitzicht op de spiegels in de woonkamer helaas wel moeten overdragen aan Maike en Marcha. Het is ook niet eerlijk om twee meiden op een kleiner kamertje op elkaars lip te laten zitten terwijl ik alle ruimte had (en zelfs serieus zat te denken om maar eens te gaan shoppen omdat m'n kamer anders zo echo'de).

De eerste twee verjaardagen van teamleden zijn reeds gevierd. De dames van de reisleiding zien er overdag doorgaans al uit als prinsesjes maar voor verjaardagen trekken ze werkelijk waar álles uit de kast om de mannelijke bevolking van Lloret het hoofd op hol te brengen. Je begrijpt dat het niet vervelend is om als een van de weinige mannelijke reisleiders tussen zo'n kudde adembenemende wolfjes in schaapskleren te lopen...

De verjaardag van team-captain Mitchel werd vannacht he-le-màál groots aangepakt: bij discotheek Tropics werd het VIP-gedeelte (met uniek uitzicht op de dansvloer) exclusief voor ons reisleiding open gesteld: er werden flessen drank op de bar gezet en we mochten ons gang gaan...we zijn blij dat we vandaag vrij hebben...

Een memorabel moment op een van de vele ritten door het prachtige Spaanse landschap was een nummer die ze op Flaix FM draaide: Heaven, waarin word bezongen: ‘We are in heaven'. En zo voelt dat ook daadwerkelijk (ondanks dat ik mn ouders, familie en vrienden mis) als ik kijk naar de bestemming en het tóp-team van de Costa Brava. Kortom ontelbaar veel blijvend positieve herinneringen!

Vanmiddag had ik m'n oma (en opa) kort aan de lijn. Heel fijn om hun stem weer eens te horen. Helaas gaat het niet zo goed met oma. Gelukkig staat ‘opgeven' niet in hun woordenboek. Hou vol, blijf elkaar steunen. Ik denk veel aan jullie en een kaart is (morgen) onderweg.

Hoe is het verder met iedereen in Nederland? Ik hoor graag van jullie! Hartelijk dank voor alle reacties!!